woensdag 12 oktober 2005

Knav98 Indian Himalaya Expedition 2001

 Verslag van de beklimming van Jogin 1 (6455 m) en Jogin 3 (6116m) in de Indische Himalaya

Door: Femke Mooij

Nadat we afscheid hebben genomen van de meiden, met wie we een trekking in Ladakh hebben gemaakt en met wie we de Stok Kangri hebben beklommen, vliegen we terug naar Delhi, vanwaar we meteen ’s avonds weer vertrekken naar Gahrwal. Nadat we de hele nacht opgevouwen tussen onze bagage in een jeep zitten met 9 man, komen we in Uttarkashi aan. Hier blijkt dat Jos behoorlijk ziek is, maar gelukkig knapt hij ook weer snel op. De dag erna rijden we, wederom per jeep, waarin we nu inclusief 2 dragers met zijn tienen zitten, door naar Gangotri. Dit is een heilige stad vlak bij de oorsprong van de Ganges. Hier treffen we de vier overige Nepalese dragers.

Vanuit Gangotri (3200) stijgen we naar een hoogte van 4200 meter. Het is een zware klim. We dragen tot vermaak van de dragers allemaal meer dan 20 kilo en de zon schijnt ongenadig. Helaas blijkt bij aankomst op de bivakplek dat de branders het niet doen. Door communicatieproblemen hebben we de verkeerde brandstof ingekocht, wat ervoor zorgt dat Arnaud en Joep 1000 meter moeten afdalen om andere brandstof te gaan kopen. Gelukkig weten de dragers hoe ze van wat  keutels en takjes een vuur moeten maken, zodat we in ieder geval wat soep kunnen bereiden. Deze delen we uiteraard dankbaar met de dragers.

De volgende dag lopen we naar het basiskamp op 4800 meter. Het bevindt zich bij een heilig meer, Kedartal genaamd, de plek van het basiskamp. Onderweg komen we langs twee herders en onze liaison officer besluit om gedurende de expeditie bij hen te blijven logeren. We richten het basiskamp in en Bart en Jos maken van stenen en plastic een heuse keukentent.

Dag 3 en 4 zijn rustdagen, waarop we onze kleren wassen en nog overgebleven spullen uit het tussenkamp omhoog slepen. Arnaud en Joep komen aan in het basiskamp en  Arnaud maakt op dag 4 een verkenningstochtje. (Ook krijgen we bezoek van een vijftal swami’s (heilige mannen), die een aantal rituelen uitvoeren om het heilige meer te eren. Ze drinken thee in onze keukentent en gaan ‘s middags weer weg.)

Op dag 5 blijk het weer wederom niet geweldig te zijn, maar we besluiten toch om naar kamp 1 te gaan op 5050 meter. We lopen 4 uur over morene en vinden uiteindelijk een geschikt plekje om onze tenten neer te zetten.

Dag 6 wordt gebruikt om nog wat klimmateriaal op te halen uit het basiskamp. Ook maken twee teams verkenningstochten in twee verschillende richtingen, omdat we niet helemaal zeker zijn over wat de beste route naar de top is. Joep en ik beklimmen daarbij een gletsjerplateau met hoge ijstorens, waarbij we allebei een keer bijna in een spleet verdwijnen doordat de ijsplaat waar we op klimmen afbreekt. Af en toe klaart het op, waardoor we  eindelijk een blik kunnen werpen op de 2 toppen die we willen beklimmen en op de Thalay Sagar, waarvan alleen het topje zichtbaar is door de mist.

Terug in kamp 1 blijkt dat Arnaud en Jos op hun verkenningstocht  aan de overkant van de gletsjer op een ijswand zijn gestuit die misschien te beklimmen is en hoewel we niet weten hoe de situatie daarboven zal zijn, besluiten  we toch om de volgende dag hun route te volgen.

 Het ijswandje blijkt mee te vallen,  maar daarboven bevindt zich een gebied wat steil is en waar veel spleten zitten. Thijs gaat voorop hij leidt hij ons perfect door de spletenzone heen. Na enig zoeken vindt Arnaud uiteindelijk op 5860 meter een mooie kampplek waar geen  gevaarlijke spleten zitten. We maken een plateau voor de tenten in de sneeuw terwijl Jos voor de catering zorgt door een heerlijke gevriesdroogde maaltijd voor ons “op tafel” te zetten. We genieten nog even van de  onbeschrijfelijk mooie zonsondergang, die alle hoge, witte bergen rondom ons prachtig diep-rood kleurt.

De volgende dag begint met een stralende ochtend en we gaan voor de top. Helaas hebben we de vorige dag erg veel van onze lichamen gevergd en daarom staan we niet vroeg genoeg op om de top te halen. Ook zijn er veel spleten, soms wel 15 meter breed en honderden meters lang, zodat we veel tijd nodig hebben om een goede en veilig route te vinden.

Uiteindelijk beklimmen we die dag wel de Jogin 3, maar dit is niet echt duidelijk de top zoals wij ons die van tevoren hadden voorgesteld. Het is namelijk meer een klein voortopje van de Jogin 1, waar je toevallig tegenaan loopt als je op weg bent naar de top van Jogin 1.  Maar goed, het was een mooie tocht en we hebben nu een goed beeld gekregen van wat ons de volgende dag te wachten staat.

Op ..8 aug.........staan we vroeg op, om 5.00 dit maal. Na een snel ontbijt in de vrieskou gaan we op pad. Het spoor van de vorige dag ligt er nog  en ook de spleten houden ons niet lang op. Op de col op 6100 meter, vlak bij de Jogin 3(?) maken we een depot waarin we de touwen en wat andere zware spullen achterlaten.Vanaf hier gaat het langs een graat omhoog. Het weer is al minder goed aan het worden, hoewel we vanaf de col nog wel wat blikken naar de andere kant van de berg kunnen werpen.

We besluiten om voor de veiligheid in tweetallen te klimmen, voor het geval er iemand niet goed zou worden door hoogteziekte of om een andere reden terug zou moeten gaan.

Gelukkig gaat alles goed en om 12.00 bereiken we, na een behoorlijk steil stuk ijsklimmen, de top.

6455 meter !!!! Daar staan we dan na 1,5 jaar voorbereiding. Er gaat wel even iets door ons heen op dat moment. Felicitaties worden uitgedeeld en natuurlijk komt de KNAV-vlag ook nog even uit de rugzak.

Eenmaal terug bij de tent, wordt als afdaalroute dezelfde weg als de heenweg gekozen, omdat deze het veiligst leek. Hoewel we de volgende ochtend verrast worden door een pak verse sneeuw, weten we toch de juiste route terug te vinden door het spletengebied, zij het met gespannen zenuwen en aan touw deze keer. Bij het steilste stuk leggen we vast touw aan, zodat als er iemand zou vallen, hij niet de hele touwgroep mee zou nemen. 3 touwen worden gebruikt en eenmaal halverwege het ijswandje is het veilig genoeg om zonder touw af te dalen.

We lopen naar de plek van kamp 1 om een daar achtergelaten depot op te halen en uiteindelijk komen we weer “thuis” in het basiskamp aan. De tenten zijn blijven staan, dus we kunnen na het eten en even gezellig natafelen in de keukentent, zo onze slaapzak in. Heerlijk na zo’n uitputtende en spannende dag.

Op de laatste dag lopen Arnaud, Joep, Thijs en ik, na een rustdag, in 1 keer vanaf het basiskamp naar Gangotri. We dragen de overgebleven spullen. Jos en Bart zijn de vorige dag al naar beneden gelopen.Ondanks de zware rugzak en de pijn  geniet iedereen van de wandeling.

Terug in Gangotri organiseren we de terugreis naar Delhi. Hier kunnen we nog een paar dagen sightseeen alvorens de meiden aankomen.
 

^ Top